Een duur voor de helft gekocht echtpaar van Rembrandt

 

In mijn blog van 4 oktober 2015 stond ik stil bij de voorgenomen aankoop van de twee Rembrandt portretten. Inmiddels heeft deze zijn beslag gekregen. Nederland koopt het portret van Maerten Soolmans en Frankrijk het portret van Oopjen Coppit. De portretten, die nog enige tijd in het Louvre hangen, zijn na een langdurige restauratie eerst een paar jaar hier te zien, dan vijf jaar in het Louvre en daarna om de acht jaar hier en daar. Of Oopje Maerten na die tijd trouw blijft moet nog worden afgewacht. Ik schreef over het vervolg in het blad Simulacrum van de Amsterdamse kunstgeschiedenis studenten van april dit jaar (jaargang 24 nr. 3) het navolgende stuk. Kort gezegd: het is een intransparante transactie, het is te duur en het is te weinig.

Het echtpaar gescheiden door twee ministers

Het echtpaar gescheiden door twee ministers

Lees verder

Geplaatst in Essays, Kunstenaars | Reacties uitgeschakeld voor Een duur voor de helft gekocht echtpaar van Rembrandt

Saskia Noor van Imhoff bij de Appel

Bij de Appel in Amsterdam is tot 10 april de tentoonstelling van Saskia Noor van Imhoff te zien, tegelijk met een opstelling in twee te kleine en te donkere zalen in het Stedelijk van haar installatie die het museum twee jaar geleden heeft gekocht. De tentoonstelling heet #+21. 00. Net als de vorige tentoonstelling van Gerlach & Koop is het hele interieur van het pand van de Appel verbouwd, als om aan te tonen dat het als tentoonstellingsruimte in de oorspronkelijke vorm eigenlijk niet deugt Lees verder

Geplaatst in Kunstenaars | Reacties uitgeschakeld voor Saskia Noor van Imhoff bij de Appel

Isa Genzken in het Stedelijk Museum

De tentoonstelling van Isa Genzken (Duitsland 1946) ‘Mach dich hübsch’ die nog tot 6 maart te zien is, vind ik de eerste tentoonstelling van wereldformaat in het vernieuwde Stedelijk. Er zijn natuurlijk allerlei interessante retrospectieven geweest, maar die gingen over dingen en kunstenaars die we al kenden. De presentaties hielden dikwijls niet over. Dit volledige overzicht, gepresenteerd in deze vorm, is een openbaring. Genzken is de jongste van de groep van naoorlogse Duitse kunstenaars die zich afzetten tegen de Duitse geschiedenis en de naoorlogse Duitse samenleving. Evenals bij de anderen is haar leermeester Joseph Beuys (1921-1986). Ze was een tijd getrouwd met Gerard Richter (1932), maar is toch een geheel andere kant op gegaan, zeker na haar scheiding. Ze staat dichter bij Sigmar Polke (1941-2010, zie de blog van januari 2015 over hen). Een voorloper is Kurt Schwitters (1887-1948). Lopend door de tentoonstelling moet je soms aan zijn Merzbau en zijn collages denken. Een jongere verwante kunstenaar is Wolfgang Tillmans (1968), wiens enorme fotocollages een verwante wereld oproepen. Lees verder

Geplaatst in Kunstenaars | Reacties uitgeschakeld voor Isa Genzken in het Stedelijk Museum

De problemen rond De Appel in Amsterdam

De Appel in Amsterdam is in september van dit jaar negatief in het nieuws geweest wegens het plotselinge ontslag van haar een jaar eerder aangestelde directeur Lorenzo Benedetti (oud-leerling van de curatorenopleiding van hetzelfde instituut), zie http://metropolism.com/opinion/witte-raaf/ en publicaties op het Platform BK http://www.platformbk.nl/2015/09/ww14-appels-en-peren/ ; http://www.platformbk.nl/2015/10/platform-bk-over-het-ontslag-van-lorenzo-benedetti/

De kantonrechter in Amsterdam heeft op het verzoek van het bestuur van De Appel de arbeidsovereenkomst begin december ontbonden, wegens een onoverbrugbaar verschil van mening tussen bestuur en Benedetti over het beleid. In opdracht van de gemeente Amsterdam heeft een commissie onder voorzitterschap van de oud-advocaat Els Swaab een week na de uitspraak een advies over de kwestie uitgebracht. Hoe het verder gaat weet ik niet; er loopt nog een hoger beroepstermijn. Ik heb het stilzwijgen over de affaire bewaard, omdat ik lang bestuurslid van De Appel ben geweest tijdens het directeurschap van Saskia Bos. Na lezing van het advies van de Commissie Swaab heb ik besloten dat stilzwijgen te verbreken, omdat dit advies van geen kant deugt. Van geen kant: de opdrachtgever is verkeerd, de opdracht is verkeerd, de voorzitter had zich moeten terugtrekken en het advies deugt inhoudelijk niet, omdat de echte vragen niet worden beantwoord.gebouw Lees verder

Geplaatst in Essays | Reacties uitgeschakeld voor De problemen rond De Appel in Amsterdam

Na de late Rembrandt nu ook de jonge

De Nederlandse en de Franse Staat hebben samen een dubbelportret van Rembrandt gekocht of het voornemen daartoe geuit. Het gaat om de door de 28 jarige schilder in 1634 ten voeten uit geschilderde portretten van het echtpaar Maarten Soolmas en Oopjen Coppit die in het enorme boek over Rembrandt van Horst Gerson slechts goed zijn voor twee bescheiden zwart-wit afbeeldingen op één pagina. Ze hebben ooit toebehoord aan de familie van Loon, maar Annewies van Loon heeft ze samen met de hele collectie in 1877 aan de familie De Rothschild verkocht, waar ze tot op heden in het Parijse appartement van de huidige baron hangen. Deze heeft ze voor 160 miljoen Euro samen aan het Louvre te koop aangeboden, maar dat had geen geld. Vervolgens heeft hij ze met een export vergunning van de Franse staat aan het Rijksmuseum aangeboden. Dat dacht met hulp van het parlement de schilderijen zelf te kunnen kopen, maar na een heleboel gedoe waarover iedereen alles heeft kunnen lezen, is er nu een afspraak tussen de Nederlandse en de Franse regering dat de Nederlandse en de Franse Staat de doeken samen aankopen voor 160 miljoen waarvan zij ieder de helft opbrengen. Samen: dat wil zeggen ieder verwerft de helft in beide schilderijen. Er is al veel over gezegd, maar ik wil stilstaan bij twee vragen: wat houdt deze mede-eigendom in en over wat voor cultuurpolitiek hebben we het nu eigenlijk?

Halve Soolmans

Halve Soolmans

Coppit onder

Coppit onder

Lees verder

Geplaatst in Essays, Kunstenaars | Reacties uitgeschakeld voor Na de late Rembrandt nu ook de jonge

De zaak Kreuk versus Danh Vo

Er is de laatste tijd veel publiciteit geweest over een proces dat de Nederlandse verzamelaar Bert Kreuk voor de Rechtbank Rotterdam tegen de van oorsprong Vietnamese kunstenaar Danh Vo heeft gevoerd. Kreuk stelt dat hij ter gelegenheid van de door het Haagse Gemeentemuseum in de tweede helft 2013 georganiseerde tentoonstelling uit zijn collectie met Danh Vo had afgesproken niet alleen dat deze een groot speciaal voor de tentoonstelling vervaardigd werk zou leveren, maar ook dat hij daarvan eigenaar zou worden. Het eerste had de Rechtbank al in een tussenvonnis van 23 juli 2014 bewezen geacht. Het tweede achtte de rechtbank, na door Kreuk naar voren gebrachte getuigen die bij de op 9 januari 2013 in het museum volgens hem gesloten deal aanwezig waren geweest te hebben gehoord, in het vonnis van 24 juni 2015 bewezen. Vervolgens zijn beide partijen in het openbaar ruzie gaan maken over dat laatste vonnis. Naar verluidt is er hoger beroep ingesteld. De zaak stelt principiële vragen over de relatie particuliere verzamelaar, openbaar museum en kunstenaar aan de orde waar ik een paar opmerkingen over wil maken, maar eerst nog even iets over de achtergrond en het vonnis van 24 juni 2015. De afbeeldingen in de tekst zijn allemaal werken van Danh Vo.

Amerikaans kolonialisme in Vietnam

Amerikaans kolonialisme in Vietnam

Lees verder

Geplaatst in Essays, Kunstenaars | Reacties uitgeschakeld voor De zaak Kreuk versus Danh Vo

De Biënnale in Venetië 2015

Hier volgt de gebruikelijke uitgebreide analyse van de biënnale 2015. Voor vergelijkingsmateriaal met de biënnale 2013 verwijs ik naar mijn blog http://www.egbertdommering.nl/?p=396.  De conclusie is dat deze biënnale in de hoofdtentoonstellingen aanmerkelijk beter is dan die van 2013, al geldt dat dan vooral voor de tentoonstelling in het Arsenaal. De oogst bij de landenpaviljoens is de Giardini is bijzonder mager, al zijn er uitzonderingen. In de stad is een aantal interessante presentaties te vinden. Wie van het geheel een goed beeld wil krijgen moet vier dagen uittrekken (en dan lukt het nog niet alles te zien). Zij die minder tijd hebben kunnen dus het best bij het Arsenaal beginnen. Het strekt tot aanbeveling dan alleen de hoofdtentoonstelling te doen en het paviljoen van Zuid-Afrika (de andere nationale presentaties in het Arsenaal zijn van geringe kwaliteit en ook de individuele presentaties aan het eind zijn weinig interessant). Maar ook bij deze beperking is een dag nog nauwelijks voldoende om alles in de hoofdtentoonstelling in het Arsenaal grondig te zien. Voor zover ik weet voor het eerst is in de hoofdtentoonstelling gebruik gemaakt van afschotten van de grote ruimten waardoor hinderlijke interferenties tussen presentaties, die vorig afleveringen verstoorden, worden vermeden. De  short guide verschaft over alle werken die op en rond deze biënnale te zien zijn, betaalbare, draagbare,  beknopte, ter zake doende en gemakkelijk vindbare informatie.

Facebook altaar door Conversation Recycle group

Facebook altaar door Conversation Recycle group

Lees verder

Geplaatst in Recensies | Reacties uitgeschakeld voor De Biënnale in Venetië 2015

De videobeurs Loop in Barcelona

Loop is een jaarlijkse videobeurs die al meer dan tien jaar wordt gehouden in een hotel in het centrum van Barcelona. De formule is even simpel als doeltreffend: 50 galeriehouders uit de hele wereld (het accent ligt op Europa) huren de hele parterreverdieping af. De gastenkamers worden omgetoverd in projectieruimten, de bedden opzijgeschoven. Zo ontstaan projectieruimten met vier zitplaatsen en nog een paar staanplaatsen. Het bureautje voor het ontbijt wordt documentatiecentrum. De galeriehouders vertonen een kunstenaar die vaak ter plaatse aanwezig is voor uitgebreide toelichting. De hotelgang verandert in een lange steeg met in- en uitgaande kijkers en gedempte conversaties tussen bekenden die elkaar hier ieder jaar weer ontmoeten.

Still uit de video van Cyrus Kabiru

Still uit de video van Cyrus Kabiru

Lees verder

Geplaatst in Essays, Recensies | Reacties uitgeschakeld voor De videobeurs Loop in Barcelona

Waar zijn de werken op papier in de Nederlandse musea gebleven? De Albertina in Wenen toont ze nog.

Daumier

Daumier

In het Albertinamuseum in Wenen was tot 3 mei een opmerkelijke tentoonstelling te zien van werken op papier. Kom daar in het Rijksmuseum of het Stedelijk museum nog eens om. Geen prentenkabinet meer te vinden. In het Albertina bood ‘Het Archief van de dromen’ een selectie van het beste wat aan werken op papier in het gecombineerde archief van het Louvre en musée Orsay is te vinden (waar de tentoonstelling vorig jaar in iets andere samenstelling te zien was). De tentoonstelling werd gemaakt door de oud-directeur van Centre Pompidou, de Duitse kunsthistoricus Werner Spies (niet te verwarren met de in WO II getorpedeerde Balischilder Walter Spies). Je liep van de ene droom in de ander.

Lees verder

Geplaatst in Essays | Reacties uitgeschakeld voor Waar zijn de werken op papier in de Nederlandse musea gebleven? De Albertina in Wenen toont ze nog.

‘Het ornament is een misdaad’: de Weense architecten Adolf Loos en Joseph Hoffmann tegen elkaar.

Joseph Hoffmann en Adolf Loos

Joseph Hoffmann en Adolf Loos

Het Museum voor angewandte Kunst (MAK) in Wenen vierde in de eerste helft van dit jaar zijn 150 jarig bestaan met een tentoonstelling die was gewijd aan de drie grootmeesters van de moderne architectuur in Wenen rond de wisseling van de 19e en 20e eeuw: Otto Wagner, Joseph Hoffmann en Adolf Loos. Of eigenlijk de laatste twee, omdat Wagner alleen als leermeester een opmaat is voor de controverse tussen de twee daarna. Lees verder

Geplaatst in Essays, Kunstenaars | Reacties uitgeschakeld voor ‘Het ornament is een misdaad’: de Weense architecten Adolf Loos en Joseph Hoffmann tegen elkaar.